Την Τρίτη παρακολουθήσαμε μια ταινία μικρού μήκουςμ το Six Shooter. Όλα ξεκινάνε από ενα νοσοκομείο όπου ένας άντρας μαθαίνει οτι η γυναίκα του πέθανε. Επίσεις γίνονται αναφορές σε βρεφικούς θανάτους και την δολοφονία μιας γυναίκας απο τον γιό της. Στη συνέχεια ακολουθούμε τον άντρα (απο εδώ και στο εξής θα τον αναφέρουμε ώς ηλικιωμένο για λόγους διαχωρισμού) στο τραίνο της επιστροφής στο σπίτι του.Στο ίδιο βαγόνι με αυτόν είναι και ένας νεαρός που κάθετε απέναντι του καθώς και ένα ζευγάρι λίγο πιο πέρα.Επίσης μικρό ρόλο έχει και το αγόρι στην καντίνα του τραίνου.
Οι χαρακτήρες ένας προς έναν είναι τραγικοί με τον τρόπο τους.
Ζευγάρι : Το ζευγάρι έχασε τον μόλις κάτι μηνών γιό τους. Σαν να μην έφτανε αυτό, μετά απο πειράγματα απο τον νεαρό (ενώ ο σύζυγος έλειπε για τσιγάρο) η γυναίκα δεν αντέχει τον πόνο και αυτοκτονεί πέφτωντας απο το τραίνο την ώρα που αυτό κινείται. Μετα απο αυτό φτάνει η αστυνομία για πρώτη φορα και βλέπουμε και την τελευταία εμφάνιση του συζύγου που δεν αντέχει και καταρρέει.
Ηλικιωμένος : Ο πρώτος απο τους πρωταγονιστές που βλέπουμε. Η γυναίκα του μόλις πέθανε και επιστρέφει στο σχεδόν άδειο πλέον σπίτι του. (βλέπουμε απο μια φωτογραφία οτι δεν είχαν παιδιά με την γυναίκα του,μόνο ένα κουνέλι για κατοικίδιο). Στο τέλος, αφού έχει γίνει "μάρτυρας" αρκετών θανάτων αποφασίζει να αυτοκτονίσει. Με το όπλο που πήρε απο τον νεαρό (θα αναφέρουμε αργότερα τα πώς και γιατί), αφού βλέπει οτι έχουν μείνει δύο σφαίρες, πρώτα σκοτώνει το κουνέλι. Έπειτα οταν πάει να σκοτωθεί και ο ίδιος το όπλο εκπυρσοκροτεί με τζούφια σφαίρα και τελικά απομένει μόνος του.
Νεαρός : Ίσως ο πιο ενδιαφέρων χαρακτήρας στην ταινία πέρα απο τον ηλικιωμένο. Καταλαβαίνει κανείς οτι κάτι δεν πάει καλά απο την πρώτη στιγμή που εμφανίζεται. Φαίνεται αδιάφορος απέναντι στον πόνο των άλλων και απο τα λεγόμενα του φαίνεται ότι η ζωή του δεν ήταν και η καλύτερη (ο ίδιος λέει ότι δεν έχει φίλους). Σε κάποια σκηνή αναφέρει οτι η μητέρα του πέθανε το προηγούμενο βράδυ,αλλα δεν ήταν και καμιά τραγική απώλεια αφου όπως και να 'χει δεν ήταν και η πιο ευχάριστη γυναίκα. Γενικά η κυνική συμπεριφορά του (κάνω και λέω οτι θέλω χωρίς ενδιασμούς) καταντάει αρκετά ενοχλητική. Άλλωστε προκαλεί και την αυτοκτονία της γυναίκας που έχασε τον γιό της. Όμως παρότι η γενική εικόνα του είναι αντιπαθητική, καταφέρνει να κάνει τον ηλικιωμένο να γελάσει καθώς και να συμπάσχει με την απώλεια του. Στο τέλος καταλαβαίνουμε οτι αυτός σκότωσε την μητέρα του. Ο θάνατος του είναι τυπικός για έναν μανιακό. Αυτοκτονία με επίθεση σε αστυνομικούς. Αλλά ακόμα και στο τέλος είναι κυνικός. Λυπάται που δεν κατάφερε να πετύχει κανέναν αστυνομικό με τα όπλα του ( that was an awful shooting). Έπειτα ο ηλικιωμένος πήρε μαζί του ένα απο τα όπλα για να αυτοκτονήσει.
Όλοι οι πρωταγονιστές έχουν κάτι κοινό πέρα απο το θάνατο κοντινού προσώπου.Το νοσοκομείο. Στην αρχή ο γιατρός αναφέρει βρεφικό θάνατο, δολοφονία μιας μεσήλικης (λογικα) γυναίκας απο τον γιό της και τον θάνατο απο φυσικά αίτια της συζύγου του ηληκιωμένου. Ακριβώς οι τρείς φάσεις της ανθρώπινης ζωής.
Ο φωτισμός και τα set είναι σχετικά με την υπόθεση προφανώς. Γενικά έχει μουντό φωτισμό ειδικά στο νοσοκομείο. Η ταινία χρονικά είναι προϊνή. Τα σημεία κλειδιά πάντως της υπόθεσης (οι θάνατοι των κοντινών προσώπων) έχουν συμβεί "έξω" απο την κάμερα. Άλλες λήψεις περιλαμβάνουν σκήνές έξω απο το τραίνο (λιβάδια,σταθμός,αστυνομία).
Ο ήχος είναι απόλυτα επαρκής και πολύ καλός,αν και η ιρλανδική προφορά είναι δύσκολα κατανοητή με την πρώτη ακρόαση.Τα ατού πάντως της ταινίας δεν είναι ούτε ο ήχος ούτε η σκηνοθεσία (αν και τα δυο είναι πολύ καλά) αλλά η υπόθεση και οι χαρακτήρες. Προφανώς αν μια ταινία που διαρκεί μόλις 25 λεπτά δινει τόσο υλικό για να σχολιάσει κανείς τότε έχει πετύχει πολλά παραπάνω πράγματα απο μια άλλη που έχει απίστευτα οπτικά εφφέ και τίποτα άλλο. Αυτά!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου